การป้องกันการติดสินบนในกระบวนการลงทุนของเขตบริหารพิเศษฮ่องกง

บทนำ
 
       “การทุจริต” เป็นปัญหาสำคัญระดับชาติของประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกที่เป็นภัยสังคมที่มีอิทธิพลต่อการกำหนดทิศทางของประเทศ ประเทศที่ไม่สามารถจัดการกับปัญหาการทุจริตได้อย่างเด็ดขาด ย่อมส่งผลกระทบโดยตรงต่อประเทศดังกล่าวอย่างเห็นได้ชัด ขณะเดียวกันประเทศที่มีระบบและกลไกในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตได้ดีแม้ว่าครั้งหนึ่งประเทศเหล่านี้จะเคยตกอยู่ในช่วงที่ประสบกับสภาวะทางเศรษฐกิจและสังคมที่ย่ำแย่แต่ก็สามารถพัฒนาตนเองจนกลายเป็นหนึ่งในประเทศที่มีฐานะทางเศรษฐกิจที่เข้มแข็งและมั่นคงได้ เนื่องจากมีระบบและกลไกในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากกว่าประเทศอื่น ๆ อีกทั้งการสื่อสารเพื่อต่อต้านการทุจริตมีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าการมีระบบและกลไกต่อต้านการทุจริตที่มีประสิทธิภาพ เนื่องจากภาษามีอิทธิพลต่อการรับรู้เรื่องทุจริตผ่านการใช้คำที่แตกต่างกัน
          เขตบริหารพิเศษฮ่องกง เป็นหนึ่งในประเทศที่มีปัญหาการทุจริตค่อนข้างสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรมตำรวจ เจ้าหน้าที่ตำรวจรับสินบนจากองค์กรอาชญากรรมที่เรียกค่าคุ้มครองจากกิจการธุรกิจหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็นกิจการหาบเร่ หญิงบริการทางเพศ ร้านอาหาร คนลากรถ คนขับแท็กซี่ คาสิโน ฯลฯ (ผาสุก พงษ์ไพจิตร, 2541: 246) มีการจ่ายเงินใต้โต๊ะจนกลายเป็นวัฒนธรรมอย่างหนึ่งในการประกอบธุรกิจ แต่เมื่อรัฐบาลเริ่มเอาจริงเอาจังกับการปราบปรามการทุจริต เขตบริหารพิเศษฮ่องกงกลับมีอัตราการทุจริตที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัดจนกลายเป็นแม่แบบให้ประเทศต่าง ๆ นำเอารูปแบบการป้องกันและปราบปรามการทุจริตมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายการป้องกันและปราบปรามการทุจริตภายในประเทศ รวมถึงปัจจุบันเขตบริหารพิเศษฮ่องกงยังเหมาะกับการลงทุน เพราะนอกจากจะเป็นศูนย์กลางทางการเงินของภูมิภาคเอเชียแล้ว เขตบริหารพิเศษฮ่องกงยังมีความเจริญทางด้านนวัตกรรมและเทคโนโลยี ทำให้เป็นที่จับตาของนักลงทุนอยู่เสมอ รวมถึงเขตบริหารพิเศษฮ่องกงยังมีคะแนนดัชนีการรับรู้การทุจริต (Corruption Perceptions Index : CPI) ที่สูงอย่างต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง (References)

ฉันท์ชนก เจนณรงค์ และคณะ. (2566). การจ่ายสินบนให้แก่เจ้าหน้าที่รัฐของบรรษัทข้ามชาติและนักลงทุนที่ประกอบธุรกิจและลงทุนในประเทศไทย. https://www.nacc.go.th/categorydetail/2022070610491266/20230921090043?.

ฉันท์ชนก เจนณรงค์, เสาวนีย์ ทิพอุต และ กรชวัล น้ำใจดี. (2567). แนวทางพัฒนาการสื่อสารและประชาสัมพันธ์เพื่อยกระดับดัชนีการรับรู้การทุจริตของประเทศไทย. https://www.nacc.go.th/categorydetail/20191123133552148/20241031100949?.

ผาสุก พงษ์ไพจิตร, ยงยุทธ ไชยพงศ์ และ ธานี ชัยวัฒน์. (2541). รายงานผลการวิจัย: การคอร์รัปชันในระบบราชการไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงาน ป.ป.ป. สำนักนายกรัฐมนตรี.

ศุภวัฒนากร วงศ์ธนวสุ และ สุริยานนท์ พลสิม. (2562). บทบาทของหน่วยงานที่ปฏิบัติงานด้านการป้องกันปัญหาทุจริตคอร์รัปชันในประเทศสิงคโปร์ ฮ่องกง และเกาหลีใต้. ขอนแก่น: วิทยาลัยปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

Independent Commission Against Corruption. (2024). Organisation structure. https://www.icac.org.hk/en/about/struct/index.html

Transparency International. (2025). Corruption perceptions index. https://www.transparency.org/en/cpi/2025