เกร็ดความรู้...สู้ทุจริต‼️ ประจำเดือน เมษายน-พฤษภาคม 2569
จากไชต์: สำนักงานคณะกรรมการป้องกัน และปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (สำนักงาน ป.ป.ช.) สนามบินน้ำ
จำนวนผู้เข้าชม: 197
เกร็ดความรู้...สู้ทุจริต
การให้สินบนเป็นความผิดตามกฎหมาย ที่อาจเกิดขึ้นได้ในการติดต่อกับเจ้าหน้าที่ของรัฐ ทั้งในภาคธุรกิจขนาดเล็กและขนาดใหญ่
การให้เงินหรือผลประโยชน์เพื่อจูงใจให้เจ้าหน้าที่กระทำ หรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ ถือเป็นการกระทำที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย และกระทบต่อความโปร่งใสของสังคมอ่านสรุปแบบเข้าใจง่ายได้ในอินโฟกราฟิกนี้ 
สังคมที่ดี เริ่มจาก “ไม่ให้ ไม่รับ ไม่ยอม”------------------------------------
เกร็ดความรู้...สู้ทุจริต
เข้าใจ “การให้สินบน” ให้ชัด ไม่เผลอทำผิดโดยไม่รู้ตัวอินโฟนี้จะช่วยให้คุณเห็นภาพชัดขึ้นว่า
“การให้–รับสินบน” แบบไหนเข้าข่ายความผิด และแบบไหนควรระวัง
มาดูตัวอย่างกัน ว่าพฤติกรรมใกล้ตัวแบบไหนเสี่ยงผิดกฎหมายบ้าง
ความผิดฐานให้สินบน1. เสนอเงินให้ตำรวจเพื่อไม่ให้โดนจับ
แม้เป็นแค่คำพูดพร้อมเงิน เช่น “เอาเงินให้สองหมื่น อย่าจับเลย” ถือเป็นการจูงใจเจ้าพนักงาน มีความผิดทันที
2. แค่ติดต่อขอให้เงินเจ้าหน้าที่ ก็ผิดแล้ว ไม่ต้องรอว่าเจ้าหน้าที่จะรับหรือไม่
3. แม้เป็นการล่อจับ ก็ยังผิด แม้เจ้าหน้าที่รับเพื่อวางแผนจับกุม กฎหมายดูที่ “เจตนาของผู้ให้”
4. ให้เงินเพื่อเร่งงานราชการ เช่น ให้เงินเพื่อให้ออกใบอนุญาตเร็วขึ้น การจ่ายเพื่อให้ได้เปรียบ มีความผิด
ความผิดฐานรับสินบน- ให้เงินเพื่อช่วยติดตามคนร้าย
- สนับสนุนค่าน้ำมันตำรวจตรวจพื้นที่
- ช่วยค่าดูแลจราจรหน้าร้าน
ผู้ให้ “ไม่ผิด” เพราะไม่มีเจตนาจูงใจให้ทำผิดหน้าที่แต่ 
เจ้าหน้าที่ที่รับ อาจมีความผิด
เจ้าหน้าที่ที่รับ อาจมีความผิดเนื่องจากเป็นหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติอยู่แล้ว
การรับเงินหรือผลประโยชน์ อาจเข้าข่าย “รับสินบน/รับทรัพย์สินโดยมิชอบ”
------------------------------------
เกร็ดความรู้...สู้ทุจริต
“ให้สินบน” ไม่ใช่เรื่องเล็ก แต่คือความผิดตามกฎหมาย!กฎหมายป้องกันการให้สินบน พ.ร.บ. ป.ป.ช. มาตรา 176 ความผิดฐานให้สินบนและความรับผิดของนิติบุคคลตามกฎหมาย ป.ป.ช. มาตรา 176 และหลักการพื้นฐานในการกำหนดมาตรการควบคุมภายในที่เหมาะสมของนิติบุคคล ในการป้องกันการให้สินบนเจ้าหน้าที่ของรัฐ เจ้าหน้าที่ของรัฐต่างประเทศ และเจ้าหน้าที่ขององค์กรระหว่างประเทศ
ความผิดฐานให้สินบนและความรับผิดของนิติบุคคลตามกฎหมาย ป.ป.ช. มาตรา 176 มาตรา 176 ของกฎหมาย ป.ป.ช. เรื่องความผิดฐานให้สินบนและความรับผิดของนิติบุคคล มีวัตถุประสงค์สำคัญของกฎหมายฉบับนี้ คือ “ผู้ให้” สินบนเจ้าหน้าที่ของรัฐและส่งเสริมให้นิติบุคคลมีมาตรการป้องกันสินบนที่มีประสิทธิภาพ
มาตรา 176 วรรคแรก
“ผู้ใดให้ ขอให้ หรือรับว่าจะให้ทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดแก่เจ้าพนักงานของรัฐ เจ้าหน้าที่ของรัฐ เจ้าหน้าที่ของรัฐต่างประเทศหรือเจ้าหน้าที่ของ องค์กรระหว่างประเทศเพื่อจูงใจให้กระทำการ ไม่กระทำการ หรือประวิงเวลาการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่…”
โทษจากการให้สินบน
• การให้สินบนผ่านตัวกลาง เช่น คู่สมรส ญาติ หรือเพื่อนของเจ้าหน้าที่ของรัฐ ก็เป็นความผิดตามมาตรานี้
• โทษตามวรรคนี้ ได้แก่ จำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
------------------------------------
เกร็ดความรู้...สู้ทุจริตรู้ไว้ ไม่เสี่ยง!
หากบุคลากรขององค์กร เช่น ลูกจ้าง ตัวแทน หรือผู้ที่เกี่ยวข้อง 
กระทำการให้สินบนแก่เจ้าพนักงานของรัฐ 
กระทำการให้สินบนแก่เจ้าพนักงานของรัฐ เพื่อประโยชน์ขององค์กร นิติบุคคลก็อาจต้องร่วมรับผิดตามกฎหมายได้เช่นกัน 
โดยเฉพาะในกรณีที่องค์กรไม่มีมาตรการควบคุมภายในที่เหมาะสมเพื่อป้องกันการกระทำความผิด 
ดังนั้น การวางระบบกำกับดูแลที่โปร่งใส ตรวจสอบได้ และมีประสิทธิภาพ 
จึงเป็นสิ่งสำคัญที่ทุกองค์กรไม่ควรมองข้าม เพื่อป้องกันความเสี่ยงทางกฎหมายและรักษาความน่าเชื่อถือในระยะยาว
------------------------------------
📍 เกร็ดความรู้...สู้ทุจริต‼️
🚫 หยุดวงจรสินบน เริ่มต้นที่องค์กรของคุณ
กฎหมายไม่ได้มองแค่ “คนให้” แต่รวมถึง “บริษัท” หากมีส่วนรู้เห็นหรือสั่งการ
ตาม พ.ร.บ. ป.ป.ช. มาตรา 176
🔎 ตัวอย่างสำคัญที่ควรรู้
• กรณีบริษัทมีมติให้สินบน ➝ ทั้งกรรมการและบริษัท “มีความผิด”
• กรณีพนักงานกระทำเอง ➝ พนักงานผิด แต่บริษัท “อาจไม่ผิด” หากมีระบบควบคุมที่เหมาะสม
💡 สิ่งที่องค์กรควรทำ
✔ มีนโยบายต่อต้านสินบนชัดเจน
✔ วางระบบควบคุมภายใน
✔ สร้างวัฒนธรรมโปร่งใส
เพราะ “การป้องกัน” คือเกราะที่ดีที่สุดขององค์กร
------------------------------------
เกร็ดความรู้...สู้ทุจริตกลับมาพบกับ “เกร็ดความรู้...สู้ทุจริต” กันอีกครั้งวันนี้ชวนทุกท่านทำความเข้าใจเรื่อง “การเบียดบังเงินหลวง” ว่ามีความหมายและผลกระทบต่อสังคมอย่างไร พร้อมเรียนรู้บทลงโทษและแนวคิดสำคัญ
ในการป้องกันการทุจริต เพื่อร่วมกันสร้างสังคมโปร่งใสไปด้วยกันครับ
“เงินหลวง” หรือ “งบประมาณแผ่นดิน” คือเงินที่ได้มาจากภาษีของประชาชน
การบริหารประเทศเป้าหมายสำคัญ คือ ประเทศชาติมั่นคง ประชาชนมีความสุข โดยใช้งบประมาณแผ่นดินที่ได้จากภาษีซึ่งเก็บมาจากประชาชนใช้ในการขับเคลื่อนพัฒนาประเทศเพื่อประโยชน์ของชาติและของประชาชนเป็นสำคัญ โดยการใช้จ่ายงบประมาณแผ่นดินจึงมีระเบียบกฎหมายกำกับควบคุมอย่างรัดกุม เพื่อให้การใช้จ่ายงบประมาณแผ่นดินเกิดประโยชน์แก่ประชาชนอย่างแท้จริง และช่วยให้การพัฒนาประเทศบรรลุตามเป้าหมายที่กำหนดไว้ ซึ่งนอกเหนือจากระเบียบกฎหมายแล้ว เจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งเป็นผู้ใช้จ่ายงบประมาณแผ่นดินจะต้องมีสำนึกที่ดีมุ่งประโยชน์ของส่วนรวมเป็นหลัก
แต่ในการใช้จ่ายงบประมาณแผ่นดินจะพบว่า ยังคงมีปัญหาที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบางคนใช้โอกาสจากตำแหน่งหน้าที่แสวงหาประโยชน์สำหรับตนเองและพวกพ้องอย่างไม่ถูกต้อง ทำให้งบประมาณแผ่นดิน ไม่สามารถใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย สูญเสียโอกาสการพัฒนาประเทศในการแข่งขันกับนานาประเทศอย่างน่าเสียดาย สำนึกที่สำคัญประการหนึ่งของการเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐคือการที่ต้องคำนึงอยู่เสมอว่าประโยชน์ส่วนรวมต้องมาก่อนประโยชน์ส่วนตนเสมอ ซึ่งนอกจากจะเกิดประโยชน์ต่อสังคมประเทศชาติแล้ว ยังเป็นเกราะป้องกันเจ้าหน้าที่ของรัฐให้ปลอดจากความผิดทั้งทางวินัยและทางอาญาได้ เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจที่จะช่วยสร้างความตระหนักรู้ในการคำนึงถึงผลประโยชน์ส่วนรวมให้ชัดเจน
ติดตามตอนต่อไปของ “เกร็ดความรู้...สู้ทุจริต” กับกรณีศึกษาการ “เบียดบังเงินหลวง” จากคดีจริงที่คณะกรรมการ ป.ป.ช. ชี้มูลความผิด แล้วให้ส่งอัยการสูงสุดฟ้องต่อศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ โดยศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว เพื่อเป็นอุทาหรณ์และเสริมสร้างความตระหนักรู้ในการป้องกันการทุจริตแก่สังคมครับ
------------------------------------
เกร็ดความรู้...สู้ทุจริต
วันนี้มาต่อเนื่องกับเรื่อง “การเบียดบังเงินหลวง” ผ่านกรณีศึกษาที่เกิดขึ้นจริงในสังคม พร้อมบทลงโทษตามกฎหมาย เพื่อเป็นอุทาหรณ์และสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับการป้องกันการทุจริตในประเทศไทยครับ
"กรณีเบียดบังเงินอาหารกลางวันของโรงเรียนไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว" 
ขณะจำเลยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน บ. ได้รับคำสั่งให้เป็นคณะกรรมการเบิกถอนเงิน
เพื่อนำมาจ่ายค่าอาหารกลางวันของโรงเรียนและดำเนินการจัดซื้อจัดจ้าง แต่อาศัยตำแหน่งหน้าที่
เบียดบังเงินโครงการอาหารกลางวันของโรงเรียนไปเป็นของตนโดยทุจริต รวมจำนวน 904,060.18 บาท
เป็นการกระทำที่ขาดคุณธรรม จริยธรรม และไม่เกรงกลัวต่อกฎหมาย ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ทางราชการ พฤติการณ์แห่งคดีนับว่าเป็นเรื่องร้ายแรง และเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างที่ไม่ดีแก่ข้าราชการทั่วไป จึงไม่รอ
การลงโทษ พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 ลงโทษจำคุก 50 ปี และให้คืนเงินที่ได้เบียดบังไปให้แก่โรงเรียน บ.
*คำพิพากษาศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบภาค 4 คดีหมายเลขดำที่ อท 135/2563 คดีหมายเลขแดงที่ อท 1/2564------------------------------------
เกร็ดความรู้...สู้ทุจริตปิดท้ายสัปดาห์กับ “เกร็ดความรู้...สู้ทุจริต” ด้วยกรณีศึกษาสุดท้ายของประเด็น “การเบียดบังเงินหลวง” 
วันนี้ขอนำเสนอเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง เพื่อสะท้อนให้เห็นถึงผลเสียของการทุจริตต่อภาครัฐ และบทลงโทษทางกฎหมายที่ผู้กระทำต้องรับผิดครับ
"กรณีเบียดบังเงินโครงการส่งเสริมและสนับสนุนการมีงานทำของนักเรียนนักศึกษา" 
ขณะจำเลยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน ก. มีหน้าที่รับผิดชอบในการควบคุม กำกับดูแลบุคลากรทางการศึกษา การเงิน พัสดุ สถานที่ และทรัพย์สินอื่น ๆ ของโรงเรียนให้เป็นไปตามระเบียบ และข้อบังคับของทางราชการ โรงเรียน ก. ได้รับเงินตามโครงการส่งเสริมและสนับสนุนการมีงานทำของนักเรียนให้มีรายได้ระหว่างเรียนของกระทรวงศึกษาธิการ จำนวน 321,000 บาท จากสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา และได้มีการเบิกจ่ายเงิน จำนวน 40,000 บาท โดยเป็นค่าทำงานให้แก่นักเรียน จำนวน 37,850 บาท และเป็นค่าซื้ออุปกรณ์ทำความสะอาด จำนวน 2,150 บาท คงเหลือเงินอยู่ในความครอบครองของจำเลย จำนวน 281,000 บาท จำเลยได้เบียดบังเอาเงินจำนวนดังกล่าวไปเป็นของตนเองหรือเป็นของผู้อื่นโดยทุจริต พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 จำคุก 5 ปี ให้จำเลยคืนเงินจำนวน 281,000 บาท ให้แก่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
*คำพิพากษาอุทธรณ์แผนกคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ คดีหมายเลขดำที่ อท 483/2563 คดีหมายเลขแดงที่ 4445/2564กรณีศึกษานี้สะท้อนให้เห็นว่า เจ้าหน้าที่รัฐที่ไม่สามารถแยกแยะระหว่างประโยชน์ส่วนตนและประโยชน์ส่วนรวมได้ และได้กระทำการเบียดบังเงินของหลวงไปเป็นประโยชน์ส่วนตน ส่งผลให้ราชการได้รับความเสียหาย ดังนั้น การปฏิบัติหน้าที่ด้วยความสุจริต โปร่งใส และยึดถือประโยชน์ส่วนรวมเป็นสำคัญ จึงเป็นสิ่งที่เจ้าหน้าที่รัฐทุกคนพึงตระหนัก เพราะการเบียดบังเงินหลวงไม่เพียงสร้างความเสียหายต่อประเทศชาติ
แต่ผู้กระทำยังต้องได้รับโทษตามกฎหมายถึงขั้นจำคุกอีกด้วย
------------------------------------
เกร็ดความรู้...สู้ทุจริต
สัปดาห์นี้ขอนำเสนอต่อเนื่อง ในกรณีศึกษาเกี่ยวกับ“การปลอมใบแจ้งย้ายที่อยู่เพื่อสวมบัตรประชาชน” 
ข้อเท็จจริง นาย ก. เจ้าพนักงานปกครอง และนาย ข. เจ้าหน้าที่ปกครอง ร่วมกระทำการโดยทุจริตช่วยเหลือนางสาว ร. ในการปลอมใบแจ้งย้ายที่อยู่อันเป็นเอกสารที่มีการยกเลิกการใช้แล้ว มาแจ้งย้ายที่อยู่ของนาย ค. จากบ้านเลขที่ในจังหวัดหนึ่ง ซึ่งเป็นทะเบียนบ้านกลาง มาเข้าบ้านเลขที่ในกรุงเทพมหานคร และปลอมลายมือชื่อนาย ค. ในเอกสาร เพื่อจะได้ดำเนินการทำบัตรประชาชน และนำเอกสารเกี่ยวกับการยื่นคำขอมีบัตรประชาชนไปให้นางสาว ร. ลงลายนิ้วมือ แล้วนาย ข. ได้จัดทำบัตรประชาชน โดยให้นาย ก. เป็นผู้สอบปากคำนางสาว ร. ในฐานะเจ้าบ้านและผู้รับรองตัวบุคคล และเป็นผู้ลงนามอนุมัติในทะเบียน
การกระทำของนาย ก. และนาย ข. จึงเป็นการปฏิบัติหน้าที่หรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้อื่น หรือปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต และเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ทำเอกสาร รับเอกสาร หรือกรอกข้อความลงในเอกสาร กระทำการรับรองเป็นหลักฐานว่า ตนได้กระทำการอย่างใดขึ้น หรือว่าการอย่างใดได้กระทำต่อหน้าตนอันเป็นเท็จ และรับรองเป็นหลักฐานซึ่งข้อเท็จจริงอันเป็นเอกสารนั้น มุ่งพิสูจน์ความจริงอันเป็นเท็จ
มติคณะกรรมการ ป.ป.ช. การกระทำของนาย ก. และนาย ข. เป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง ตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 มาตรา 82 ประกอบมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2528 และเป็นความผิดทางอาญาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 มาตรา 162 (1) (4) มาตรา 264 และมาตรา 267 ประกอบมาตรา 84 ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 50 และตามพระราชบัญญัติบัตรประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 14
การทุจริตเกี่ยวกับเอกสารราชการ แม้เพียงขั้นตอนเล็ก ๆ แต่สามารถนำไปสู่ปัญหาทางกฎหมายและความเสียหายที่ร้ายแรงได้ในอนาคต
แล้วสัปดาห์หน้าจะเป็นกรณีศึกษาเรื่องอะไร โปรดติดตามครับ
Related
